Lily van der Stokker. Haar vrolijke, directe en soms confronterende werken zijn een reactie op actuele thema’s in de kunstwereld. Composities die ze eerst op klein formaat maakt, plaatst ze uitvergroot in de openbare ruimte. Van der Stokker voerde muurschilderingen uit in talrijke musea, galeries en kunstinstellingen in Europa en Amerika.

Emo Verkerk. De tekeningen van Emo Verkerk zijn hoofdzakelijk portretten, die hij begon te maken door zijn fascinatie met het expressionistische werk van Francis Bacon. De hoofdpersonen in zijn portretten zijn vaak coryfeeën uit de literatuur, kunsten en showbizz, die door Emo Verkerk scherp getypeerd en met veel humor in beeld worden gebracht.

Kees Goudzwaard is de perfecte illusionist op papier en doek. Wat hij maakt lijkt zo bedrieglijk echt, dat je echt drie keer moet kijken of dat plakbandje niet gewoon een echt plakbandje is. Hij geeft een  verbluffend nieuwe definitie van wat reflectie, transparantie, werkelijkheid en illusie zijn in een wereld waarin je alles na kunt maken en toch weer niet.

Jan van der Ploeg heeft inmiddels zo’n 266 muurschilderingen op zijn naam staan. Deze zijn over de hele wereld verspreid, in musea en op en in allerlei publieke (en soms private) gebouwen. Sinds 1997 is zijn werk gebaseerd op slechts 1 teken of logo, net hoe je het wilt zien, namelijk de ‘grip’. Het handvat van een kartonnen verhuisdoos geeft hem alle mogelijkheden om te schilderen wat hij wil. Het geeft hem letterlijk grip op het schilderen, hij abstraheert en reduceert de vorm, rekt het uit of neemt een detail, hij kan er alle kanten mee op.

Armen Eloyan is als kunstenaar autodidact en begon zijn artistieke carrière in Armenië. In 1997 vestigde hij zich in Nederland en werd  toegelaten tot de Rijksacademie in Amsterdam. Eloyans werk is even verleidelijk als afschrikwekkend. Hij is een hartstochtelijke schilder; uit dikke lagen verf doemen landschappen, rauwe, mysterieuze teksten en lijdende figuren op. De hoofdrolspelers in zijn werk maken een groteske indruk - een stoet van wrede personen trekt op de doeken langs, variërend van leden van de Ku Klux Klan tot aan nazi's en fanatieke geloofsaanhangers. Historische figuren en gebeurtenissen worden steeds afgewisseld door persoonlijke geschiedenissen.

Charlotte Schleiffert. Nadat zij in 1999 de eerste prijs won in de Prix de Rome voor schilderkunst, is haar werk vaak te zien geweest in verschillende grote groepstentoonstellingen in binnen- en buitenland. Uitbundig stelt Schleiffert de mens - overgeleverd aan de willekeur van zijn driften - centraal. De erotische lading verwordt nergens tot pornografie, haar schilderijen gaan niet over seks, maar over de verschillende seksen en over emotionele ervaringen die iedereen heeft en die te maken hebben met liefde, macht en geweld. Schleiffert schildert het mens-zijn in volle omvang en dit mag prikkelen maar ook als ongemakkelijk worden ervaren.

Gé-Karel van der Sterren werd van 1990 tot 1996 opgeleid aan de kunstacademie van Enschede. Al spoedig na zijn opleiding exposeerde hij in binnen- en buitenland. Zijn werk was onder meer te zien in Amsterdam, Den Haag, Reykjavik, Dijon en New York. In 2009 maakte Van der Sterren voor het Gemeentemuseum Den Haag het monumentale doek Oopsie Daisy van 14 meter lang en drie meter hoog, waarin hij zijn kijk op de hedendaagse consumptiemaatschappij verbeeldde. Niet alleen door de omvang van het schilderij wordt de toeschouwer volledig meegevoerd in de wereld van de kunstenaar, maar ook door alle geheimzinnige taferelen in het werk.

Sidi el Karchi beproeft het aloude genre van de portretkunst en heeft wel iets van een fijnschilder. Figuratie, met name de menselijke gestalte en personificaties daarvan, genieten bij El Karchi de voorkeur. Bovenal maakt bij hen in het kielzog van de menselijke figuur – veelal voorzien van een veelzeggend attribuut of in fraai gezelschap – het 'verhaal' een echte comeback. Voor El Karchi zijn de schilderkunstige aspecten zoals kleur, lijnvoering, textuur, compositie vanzelfsprekend belangrijk, maar ook het met enige schwung kunnen plaatsen van spitsvondige punchlines om het symbolische en psychologische gehalte van de portretten te versterken.

Cursusduur: 9 bijeenkomsten waarvan 1 excursie en 8 dagdelen van telkens 2 uur met beeldprojectie, inclusief korte pauze, met gelegenheid tot discussie en het stellen van vragen;
De cursus start met een excursie naar de tentoonstelling ‘What’s Up’ in het Dordrechts Museum.
Cursuskosten: € 185,- per persoon inclusief syllabus;
De excursie is exclusief reiskosten, entree en versnaperingen, en duurt ca. 90 minuten zonder pauze.