In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
De tentoonstelling van Ai Weiwei in de Kunsthal in Rotterdam is een spektakel. Een spektakeltentoonstelling in alle mogelijke betekenissen. De tentoonstelling zelf is groot. Alle getoonde werken zijn groot. De maatschappijkritiek die de werken toont is groot. De getoonde gevolgen van de kritiek zijn groot. De indruk die de tentoonstelling achterlaat is groot. En vooral: het is een demonstratie van wat de filosoof Guy Debord beschreef, toen hij in 1967 de term ‘spektakelmaatschappij’ muntte en in 1988 opnieuw toelichtte.*1
- Gegevens
Er is zo veel te zien in de tentoonstelling van Ai Weiwei in de Kunsthal, dat enige voorbereiding geen kwaad kan.
De draagtas op de foto draagt waarschijnlijk de belangrijkste boodschap: de werken van Ai Weiwei hebben zonder uitzondering een politieke achtergrond.
Het hele oeuvre van Ai Weiwei staat in het teken van kritiek, kritiek op onderdrukking van hemzelf, mensen en volkeren.
De Kunsthal Rotterdam, die nu de grootschalige tentoonstelling “Ai Weiwei. In Search of Humanity” presenteert, - tot 3 maart 2024 - , noemt hem “een van de meest toonaangevende kunstenaars van het moment, mensenrechtenactivist en criticus van autoritaire machtssystemen”.
- Gegevens
Het grote gebaar Janine Melai
Hand gehakt diverse soorten Franse kalksteen
Lengte: 400cm, breedte: 35cm, hoogte: 80cm
Het lijkt wel de rug van een vis. Net even boven het water. Maar hij ligt in het gras, half verscholen. Misschien is het de rug van een dinosaurus. Of het is een veeg van het schuim uit de zee. Maar nee, natuurlijk niet, het is een golf, dat zie je zo, een golf zoals die daar rolt aan de voet van de dijk, een golf op het land gespoeld
- Gegevens
Ongemerkt is er een mooi beeldrijm ontstaan op de Westerdijk, door de plaatsing van het beeld van Herman Lamers. Het rijm doet zich onverwacht voor wanneer je langs de sculptuur van Henk van Bennekum loopt, richting Visserseiland.
- Gegevens
Omarming met elfenbankjes van Carla Rump (Nu te zien op Artzuid 2023) is een figuratief beeld. Dit is het derde beeld langs de kust van Hoorn dat we bekijken. Het eerste van Rob Schreefel was duidelijk niet-figuratief. Het tweede van Yke Prins was misschien wel een beetje figuratief, laten we het half-figuratief noemen. Omarming is bijna helemaal figuratief.
- Gegevens
Een klein stukje verder in de richting van de schouwburg kom je dit beeld tegen.
1 reacties- Gegevens
Neem nu dat beeld van de vorige foto.
Er stond op die mooie zonnige dag een grote groep mensen voor het beeld. Ze zagen het beeld, de nieuwe witte huizen en de alles ontsierende parkeerplaatsen op de achtergrond.
- Gegevens
Langs de kust van Hoorn staan meer dan veertig beelden. Figuratieve, abstracte, grote en kleine. Stenen, bronzen, ijzeren, houten, keramische en kunststof beelden. Sterke, indringende, verbazingwekkende en verontrustende beelden. En ook wel vriendelijke, rustgevende beelden.
- Gegevens
In de bovenzalen van de nieuwbouw in het Stedelijk Museum Amsterdam is een solotentoonstelling ingericht van Yto Barrada. Je komt er via de lange roltrap uit de kelder of vanuit de bovenste zalen van de oudbouw door over te steken naar de nieuwe vleugel. De tentoonstelling is in de zogenaamde badkuip, waar net als in de kelder geen daglicht doordringt.
In de kelder is op dit moment Anne Imhoff. Twee kunstenaressen gelijktijdig in dezelfde nieuwbouw. De een uit Duitsland, de ander uit Marokko. Het kan geen toeval zijn.
- Gegevens
Lees meer: Yto Barrada en Sol LeWitt in het Stedelijk Museum van Amsterdam