Hoe wonderlijk simpel en hoe intiem van leegte. Een raam aan het eind van een kamer met een houten vloer. De vloer glimt in het op vallende licht. Het raam is oud, in tweeën gedeeld. Het bovenste deel, ongeveer één derde van de totale hoogte, heeft een gebogen bovenkant. Je kent zo’n raam nog wel van huizen aan kostbare lanen in de stad, rond een vijver of langs een singel, waar het altijd stil is. Er steekt nog een oud stopcontact de muur uit, voor het geval iemand er een staande lamp neer zou willen zetten. Maar er is niemand. Het licht, de stilte, de glans op de vloer, de iets scheef staande kolom tegen de wit gestucte wand, de zwarte verwarmingsleiding over de plint naar de radiator onder de vensterbank, hier heeft de tijd een pauze ingelast van meer dan vijftig jaar.
Er is ruw ingebroken. Op het dichtstbijzijnde deel van de wand, nog net in het deel dat licht vangt, heeft een onverlaat een zuiver vierkant getekend. In het vierkant twee diagonale lijnen getrokken, in dezelfde dikte als die van de contour. Hier spot de onverlaat met de klassieke architectuur, ontheiligt de wand, doorbreekt de concentratie, ontkent het perspectief van de foto en weigert de diepte in de ruimte te aanvaarden. De onverlaat is een Nederlander. Hij heet Jan Dibbets en hij heeft nu een tentoonstelling in Amsterdam, in H‘Art.
Het nieuwste artikel staat op het weblog.
Animal Therapy
13 februari 2025 - 1 maart 2026
Outsider Art in de Hermitage van Amsterdam.
Ik schrijf wel vaker over Outsider Art op mijn weblog. Altijd hangt daar een zekere twijfel boven: is het wel Kunst?
Mijn antwoord: Ja, het is Kunst, maar van een bijzondere soort. Ik spreek daarom liever niet over outsiders, dat zijn buitenstaanders, maar over Art Brut. Onder Art Brut valt een speciale categorie Insiders.
Het museum van de Geest, met vestigingen in Haarlem en in H ‘Art in Amsterdam toont nu in Amsterdam het in kunstwerken geformuleerde antwoord: De kattenschilderijen van Louis Wain tegenover de Hooghuys portretten van Marlene Dumas.
De eerste outsider renommee, de tweede kunstenares par excellence. Geen filosofische teksten, maar recht voor z’n raap schilderwerken.
Laat je meevoeren en neem vooral je kinderen en kleinkinderen mee en gun jezelf - nee, het vereist geen speciale geestkracht- een open gevoel, waarmee je ondanks jezelf glimlachend rondloopt.