In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
Hildo Krop heeft vooral in Amsterdam honderden natuurstenen beelden aangebracht, die door hemzelf en de medewerkers van zijn atelier met de hand zijn gehakt. Veel ervan zijn, zoals dat toen gewoon was, speciaal gemaakt voor bouwwerken, want in de jaren voor de tweede wereldoorlog was de band tussen architectuur en beeldhouwkunst sterk. Daarom vallen de beelden vaak niet op en weten weinig mensen hoe veel werk Krop geleverd heeft.
- Gegevens
Gerhard Richter, Zelfportret 1996
Olieverf op doek 61 x 46 cm
New York, MoMA
Gerhard Richter, (Dresden, 9 februari 1932) is een Duits kunstschilder. Hij heeft zijn hele leven, vanaf zijn vroegste jeugd geschilderd.
Jeugd
Hij groeide op in Reichenau, zo’n 120 kilometer oostelijk van Dresden, nadat Dresden door de geallieerden in 1944 werd plat gebombardeerd. In 1951 keerde hij terug naar Dresden om te studeren aan de kunstacademie terwijl de stad nog grotendeels in puin lag. In 1961 (29 jaar oud) vluchtte hij weg uit Dresden, waar hij zijn opleiding tot kunstschilder had gevolgd. Eenmaal aangekomen in het westen, vervolgde hij zijn opleiding aan de kunstacademie in Düsseldorf bij Friedrich Macketanz en Karl Otto Götz.
- Gegevens
(Afbeelding: Louise Bourgeois Untitled 2004
Tuin van het Rijksmuseum Amsterdam 2019)
In een reusachtige boom in de tuin van het Rijksmuseum in Amsterdam hangen twee darmvormige kluwens van diep glanzend roestvrijstaal. Bij nader inzien zijn zij onmiskenbaar een spiraal.
- Gegevens
Speel en wees jezelf. Het kwam in me op toen ik terugdacht aan Artzuid, dat ik bezocht met een aantal in kunst geïnteresseerde mensen. Mijn groep liep een beetje opstandig en cynisch door het werk van Jésus Rafael Soto, waarin kinderen opgewekt verstoppertje speelden. We begrepen dat het erom ging iets te beleven, maar wat precies wisten we niet. We zijn het speelse kind in ons verloren.
- Gegevens
Vandaag bezocht ik het Stedelijk Museum in Amsterdam. Gewoon, om weer eens een oude bekende terug te zien. Om te zien of alles nog zo was, als het altijd was. En nee, dat was niet zo. Als de kunst werkelijk aan het veranderen is, verandert het Stedelijk mee. Dat doet me goed. Zo behoudt zowel de kunst als het museum een signaalfunctie. Daar is het dat we onze tijd lezen, niet in woorden maar in beelden. Het vergt enige oefening, maar is dan zeker de moeite waard.
- Gegevens
Parijs, 12 februari 2019. Dit is de koffiebar boven in het Musée d’Orsay. We dronken er heerlijke koffie, deelden een schaaltje zoetjes en kwamen even tot rust na het weerzien met al die 19e-eeuwse kunst. Wij zaten onder aan het trappetje met de gouden leuningen, rechts in beeld. Precies daartegenover, als je het trappetje oploopt, vind je dit prachtige wandpaneel:
- Gegevens