In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
 |
Wit (Ex-voto’s) Katrien Vogel Papier maché (?) h = ca. 260 cm Dit is de eerste sculptuur die je ziet wanneer je de Oude Kerk in Amsterdam binnen loopt. Het is meer dan twee meter hoog, hangt tegen een witgepleisterde muur, midden onder een gotisch raam, niet ver van een kolom. Het doet denken aan knekels en een druiventros. Het is gemaakt door Katrien Vogel. Ik schreef al eerder over werk van haar op dit weblog, in 2008, en daarna elk jaar weer. |
- Gegevens
 |
Hoe pak je dat aan, meer dan veertig moderne kunstwerken in één oude kerk? En wat voor een kerk: Nederlands meest roemruchte, dé Oude kerk, in het hart van Amsterdams ‘red light district’. Het wemelt er van toeristen die netjes hun entree betalen om het godshuis in deze liederlijke stad te zien, en de - heerlijk verwarmde - toiletten te bezoeken. Dit godshuis is nu een tempel voor de kunst, de kunst van het Beeldhouwerscollectief ABK, nog tot en met zondag 14 april. |
- Gegevens
 |
Unintentionally Keloid Mensen deinzen terug voor het beeld. Wat hangt daar nou? Oh wat gruwelijk, is het vlees? Nee joh, het is toch geen vleeshaak. En dat bloed is niet echt. Goddank. Maar het lijkt wel echt op vlees, alleen zit er iets anders tussen. Is dat van een paardenzadel? Dichterbij, kijken, ruiken, afblijven. Het is afstotelijk en meeslepend tegelijk. Als je het eenmaal hebt zien hangen laat het je niet meer los. |
- Gegevens
|
‘Ik begin met een alledaagse ervaring’ schrijft Alva Noë in zijn boek Varietes of Presence. ‘Je gaat naar een kunstgalerie en je kijkt naar een kunstwerk in een onbekende stijl van een kunstenaar die je niet kent. Het gebeurt, soms, in een situatie als deze, dat je het kunstwerk vlak vindt, of ondoorzichtig. Je snapt het niet. Het is ondoorgrondelijk.’ ‘Maar je geeft het niet op. Je kijkt nog intenser; misschien heb je in je herinnering een beeld dat er enigszins op lijkt. Je leest de titel en dat geeft je al een idee. Je hoort toevallig hoe iemand in de galerie commentaar levert over het kunstwerk - bijvoorbeeld over hoe het gemaakt is. Of misschien ben je met een vriend en praat je er over wat er in het kunstwerk zit’. |
|
| Unintentionally Keloid (Onopzettelijk littekenweefsel) Berlinde De Bruyckere was/epoxy/hout/ijzer/ leer/touw/stro 115 x 55 x 65 cm Museum Beelden aan Zee |
‘Nu kan er iets heel opmerkelijks optreden. Het werk gaat voor je open; het ontsluit zijn gezicht voor je; je kunt er nu naar binnen kijken en zijn samenstelling waarderen. Het kunstwerk is nu aanwezig voor jou als betekenisvol’. |
- Gegevens
 |
Zouden ze het in Beelden aan Zee vermoed hebben? Van dit onwaarschijnlijke tijdvak in Italië, waarin de paus per helikopter naar zijn pensioen vliegt, terwijl Berlusconi per stembus op aarde terugkeert? Zouden ze daar in Beelden aan Zee gedacht hebben: dát moeten we NU hebben, niet één, nee, twéé Italiaanse kunstenaars? De kerk en de staat, die elkaar NOOIT loslaten? En heet daarom die tentoonstelling ‘Timeless’, letterlijk ‘tijdloos’ maar misschien beter te vertalen met ‘van alle tijden’? |
|
|
Regeneration 2012 |
Zit daarom deze Berlusconi-boeddha pontificaal in de entree van de tentoonstelling, met op zijn schoot het hert van Hubertus? Of verbeeld ik het me, omdat ik nu eenmaal behept ben met mijn eigen TIJDPERK… |
- Gegevens
 |
De rijkdom van Arte Povera, heet de tentoonstelling in Museum Kröller-Müller, die nog duurt nog tot en met zondag 7 april 2013. Vanaf de eerste zaal is die rijkdom pure beeldende schoonheid in spierwitte, van alle smetten gezuiverde ruimten. ‘Povera’ in de meest eigenlijke zin van het woord: zonder opsmuk en zonder verhullende symboliek. Elk beeld richt zich rechtstreeks tot de toeschouwer. Die ondergaat hoe het voelt om de vloer te delen met een beeld, hoe het beeld energie opwekt in zijn lichaam en de zaal een podium wordt waar hij rond doolt, gedreven door het beeld. |
|
| Canoa di Otterlo 1986 Gilberto Zorio triplex, hout, staal, verf, lak, rubbers, verkoperd staal, kopersulfaat, glas |
Nooit eerder ontmoette ons lichaam zó treffend het materiële beeld als tijdens deze periode in de jaren 70 van de twintigste eeuw.De tijd waarin energie het toverwoord was voor de bezieling van ons lichaam als huis van de geest. Energie als synoniem voor geestkracht. |
- Gegevens